औलाको खेल
तीन जना मानिसहरु आफ्नो जाँचको भविष्यको बारेमा सोध्न ज्योतिषीकहाँ पुगे । ज्योतिषीले केही पनि भनेनन्, बरु तीन जनाकै प्रश्नपछि आफ्नो औला उठाए ।
जाँचको रिजल्ट जब निस्क्यो तीन जनामध्ये एक जना पास भएका रहेछन् । ज्योतिषीको नाम चर्चित भयो । एक जना केटाले उनीसँग उनको सफलताको रहस्य सोध्यो ।
‘रहस्य के हो भने म केही कोल्दिनँ ।’ उसको जवाफले केटालाई केही बुझाउन सकेन ।
अनि ज्योतिषीले आफ्नो भनाइ जारी राखे, ‘तिमीले मैले एउटा औँला उठाएको देख्यौ हगि ? यसको अर्थ तीन जनामा एक जना पास भन्ने हुन सक्थ्यो । त्यस्तै भइदिएर मेरो जवाफ साँचो भइदियो । यदि दुई जना पास भएको भए पनि मेरो भविष्यवाणी ठीक हुन्थ्यो, एउटा औँलाको अर्थ एक जना फेल भन्ने हुनसक्थ्यो । यदि तीन जनै पास भएको भए एउटा औँलाको आर्थ तीनै जना अर्थात सम्पूर्ण पास भन्ने हुनसक्थ्यो । यसरी जताबाट पनि मेरो कुरा ठीक हुने थियो ।’
जमेको कुराकानी
उत्तरतिरबाट आएको एक जना यात्रीले आफ्नो देशका कति जाडो छ भनी धक्कु लगायो, ‘मध्यजाडोमा यति जाडो हुन्छ कि हामी खानेकुरा खानै गाह्रो हुन्छ । चपस्टिकहरु (चिनियाहरुले खाना खाँदा खानेकुरा मुखमा हाल्न मद्दत गर्ने दुई मसिना घोचाहरु) त टेबुललमै टाँसिन्छन् । थाहा छ ? तिनीहरु जमेका हुन्छन् ।’
‘बाफ रे !’
‘र हामी अरुले भनेको कुराहरु पनि विरलै सुन्छौ, किनभने बोलेका शब्दहरु कानमा पस्नुअघि भित्तामा जम्छन् ।’
‘ओहो यार ! त्यसो भए त तपाईकहाँ ग्रीष्म ऋतुमा त एकदमै भयानक हल्लीखल्ली हुन्छ होला । ती बोलेका शब्दहरु पग्लन्छन् होला नि, हैन ?’
जस्तोलाई त्यस्तै
एक जना जमिनदार थियो । ती जमिनदारकहाँ एक जना किसानले एउटा सेकेको कुखुरा र एक शीशी फलफूलको रस ल्याइदियो । जमिनदारले आफ्नो नोकरलाई बोलाएर किसानको उपहार घरमा लगिदिन अह्रायो । नोकर ज्यादै चङ्ग भएको थाहा पाएर उसले नोकरलाई एक शीशी विष र एउटा जिउँदो चरा भएको कुरा भन्यो । बाटोमा ती खोलेर नहेर्नु समेत भन्यो । जिउँदो चरा उड्न सक्थ्यो र विषको गन्ध मात्रले पनि मान्छे मर्न सक्छ ।
नोकरले मालिकले भनेको कुराको भेउ पाइहाल्यो र एउटा एकान्त कुनातिर लगेर सेकेको कुखुरा खायो, स्वादिलो जुस पियो एक थोपा पनि बाँकी नरहने गरी ।
बिहानको खाना खाने समयमा जमिनदार भर गयो र आफ्नी स्वास्नीलाई खान ल्याउन अह्रायो । स्वास्नीले खाना पाकिनसकेको कुनाले कुर्नको निम्ति भनी । जमिनदारले त्यो उपहारको बारेमा सोचेर नोकरको हातमा पठाएको कुखुरो र जुसले पनि पुगिहाल्छ नि भन्यो । स्वास्नीचाहिँले नोकर त बिहानै देखा परेको छैन भनेपछि ऊ छक्क पर्यो र रिसायो पनि ।
अलिकति पनि समय बर्बाद नगरी तुरुन्तै जमिनदार आफ्नो काम गर्ने ठाउँमा पुग्यो, त्यहाँ नोकर त मस्त निद्रामा पो थियो । ऊ चिच्यायो र लात्तीले हान्दै केटालाई उठायो । अनि रिसले आगो भई उसले किसानको उपहारको बारेमा साध्यो ।
केटोले भन्यो, ‘ओहो मालिक बाटोमा ठूलो आँधि आयो र छोपिराखेको कपडा उघारेपटि चरो त उड्यो र बेपत्ता भयो । हजुरले अब रिसाएर सजाय दिनुहुन्छ भन्ने डरले मैले झटपट शीशीभित्र राखेको विष पिएँ । र, अब म यहाँ पल्टेर मृत्युलाई कुरेर बसिरहेको छु ।’
