तीतो पिरो मिठो

यो फोटो हेरेर केही थाहा पाउनु भो ? थाहा पाए पनि नपाए पनि भित्र आउनुस्, म तपाईंलाई बताउँछु । पूरा लेख पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस् »

१
दर्ता नभएका शरणार्थीका १८ बर्ष ननाघेका छोराछोरीलाई दिँइदै आएको खाद्य सहायता अचानक रोकिँदा तिनिहरु मार्कामा परेको शरणार्थीका प्रतिनिधिहरुले बताएका छन् ।
अघिल्लो महिनादेखि त्यस्ता शरणार्थी बालबालीका तथा किशोर किशोरीलाई बिनापूर्ब जानकारी खाद्य सहायता दिन छोडिएको छ ।
खुदुनाबारी शरणार्थी शिबिरमा मात्र त्यस्ता दर्ता नभएका शरणार्थी बालबालिका मात्र कम्तिमा ५० रहेको शिबिर सचिब भानु ढुगांनाले शरणार्थी सन्देशलाई बताउनु भएको छ ।
उता शरणार्थीलाई खाद्य सहायता दिदैँ आएको बिश्व खाद्य कार्यक्रमले भने यस बारे केहि बताएको छैन ।
झापा र मोरङका सात शिबिरमा दर्ता छुटेका एकहजार पाँचसय बढी शरणार्थी चिनारु र आफन्तको सहायता र शिबिर बाहीरको श्रम बजार मजदुरी गरि पालिएका छन् ।

पूरा लेख पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस् »

आजको प्रस्तुति एक यस्तो व्यक्तिवारे छ, जो भुटानको जातीय सफायामा परी नेपाल छिरेका थिए । यो, आफ्नै नागरिकहरुसँग गरिएको भुटानी सरकारको यस्तो रामकहानी हो, जसले बलियाको आडमा निर्धामाथि गरिने अनेकौँ अत्याचारका गाथाहरुको बखान गर्दछ र आफ्नो राष्ट्रियता, स्वाधिनता र मौलिकता गुमाएर पनि आफुलाई सार्वभौम र गौरवान्वित ठानिरहेका हामी नेपालीका लागि केही सन्देश दिनसक्ने हुँदा आजको प्रस्तुतिमा एक अभागी भुटानी नागरिकको आफ्नै जुबानीमा व्यक्त गरिएको यो रामकहानी पस्केको छु । प्रस्तुत छ पीडितको रामकहानी ।

पूरा लेख पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस् »

वास्तविक वा आम वा सम्पूर्ण लोकतन्त्रको लागि सिंह दरवारबाट प्रशासिनक केन्द्र सार्नु पर्छ ।

हुन त साँच्चै नै नयाँ नेपाल बनाउनै छ भने देशको राजधानी नै सारिनु पर्छ । आजसम्मका तमाम पुराना तौरतरिका, प्रणाली लगायत भावना र माहौल सव नयाँ शीराबाट शुरु गर्न नयाँ चेहरासहित प्रतिस्थापित हुनुपर्छ नत्र नेपाल सय बर्षमा पनि परिवर्तन हुनेवाला छैन । नारै मात्र हो भने भन्नु केही छैन, माया, प्रेम, प्रजातन्त्र, बिकाश, नयाँ नेपाल, नागरिक सर्बोच्चता आदि सुन्नमा रमाइला लाग्छन् । तर सव आखिर नारै लगाउन मात्र हुन् भने भन्नु केही छैन, नेपाली जनता यिनै मृगतृष्णामा बाँच्न सिपालु भैसकेका छन् । हैनभने नयाँ नेपाल बनाउने अदभूत् नारा लिएर आएका माओवादी लगायत सम्पूर्ण राजनीतिक पार्टीहरुले राजालाई सामान्ति भनेर हटाउने तर आफूचाँही सदियौंदेखि सिंहदरवार जस्तो सामान्तिको अखडामा अड्डा जमाएर सामान्तिपारामा देशको शासन गर्न बसेका छन् । त्यहाँ बस्न पाँइन भनेर तिनै माओवादीहरु बौलाएर आन्दोलन गर्दै छन् ।त्यही सिंहदरवार छिर्न पाइहालिन्छ की भनेर प्रचञ्ड मर्न लागेको गिरिजाको चाकडि गर्न सिंगापूर धाए । तर तिनै आजका माओवादी लगायत आजका सबै शासकहरु पनि सामान्ति नै हुन, हामी आम जनतालाई त्यही सिंहदरवार छिर्न समेत दिदैनन् । मन्त्रीहरु, माननियहरु र सिंहदरवारका कमर्चारीले चिनेजानेका बाहेक अरु आम नागरिकले त्यहाँ प्रवेश नै पाउदैनन् । त्यै पनि भित्र छिर्न प्रहरीहरुसंग बिनासित्तिमा जहिले पनि लडाइ नै गर्नुपर्छ । त्यो प्रशासनिक केन्द्र आम नेपाली जनताको धरोहर हो कि चन्द्र शम्सेरको पारामा शासन गर्ने आधुनिक चन्द्र शम्सेरहरुको हो स्वेच्छाचारी अखडा ?

पूरा लेख पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस् »

जितेन मुस्कानका यी सिर्जना एकदमै मन परे मलाइ । पढ्दा पढ्दै कतै भावुक बनाइदिन्छन् भने कतै रगत उमाल्ने जोस भरिदिन्छन् । यी कविता पढेपछि भन्न मन लाग्यो जीतेन जी, You are great !!

नयाँ भूटानमा

१
धर्ती छैन
देश छैन
घर छैन
भन्ने भूटानीहरुले नयाँ भूटानमा

जन्मेको माटोलाई म्वाई खाईरहेका हुनेछन्
विजय र शान्तीको गाना
घन्काई रहेका हुनेछन्

वारुदले चिथोरेको अङ्गहरुमा
बलत्कृत चेलीहरुको अङ्ग अङ्गमा
भोका नाङ्गा दमित शोसित
र निमुखा जनताहरुको अङ्गअङ्गहरुमा
विजयको मलम लगाउँदै गरेका हुनेछन् पूरा लेख पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस् »

१
खवर उनको केहि थाहा छैन्, कस्ती भईन मेरी सानु ।।
उनको साथ मेलापात गएको, भुलेको छैन् मेरी सानु ।।

विवसताको कठघरामा, एक्लो जीवन विताउँदैछु म
वसेकी होली चाँडै आउँछ भन्दै, वाटो हेर्दै मेरी सानु ।।

गरिबपनको रेखावाट, चाडैं नै मुक्त हुने आसमा
धेरै सपनाहरु सजाउँदै, वसेकी होलीन् मेरी सानु ।।

आँखा भरी उनको तस्विर, रातमा हुन्छ छट्पटी किन ?
छुट्टिएर वसेको धेरै भयो, कस्ती भईन् मेरी सानु ।।

मलाई जस्तै उनलाई पनि, त्यहाँ त्यस्तै हुन्छ नै होला ।
सा“झ विहान नेपथ्यमा, वाटो हेर्दै वसेकी मेरी सानु ।। पूरा लेख पढ्न यहाँ क्लिक गर्नुहोस् »